Grudniową , wieczorową porą spójrzmy na Warszawę. Trochę z boku, gdyż patrzymy na nią oczami przybysza i trochę z góry, gdyż patrzymy z 33 i 43 piętra hotelowego. Miasto z tej wysokości nieco przygaszone, nie słychać ruchu ulicy, gęste, mokre powietrze przykrywa stolicę dodatkowo potęgując wrażenie miasta wyludnionego.

Ale wystarczy podejść bliżej do okna -szeroką panoramę przysłaniają biurowce.

Pierwsze skojarzenie: biurowce - mrówkowce. Widok przygnębiający, w poszatkowanej na małe klateczki bryle budynku tysiące zapalonych w tych klateczkach lamp i uwijający się lub siedzący przy biurkach ludzie. Z tej perspektywy wygląda to jak dobrze zorganizowane mrowisko. Poniekąd tak jest Jest pewnie pośród tych mróweczek królowa (Prezes) , są robotnice, strażnicy (ochrona), miejsce na wyrzucanie odpadków, zapasy żywności.

 Święta blisko, ponoć i mróweczki przemawiają wówczas ludzkim głosem. Jak  dobrze, że Warszawa już daleko.

Przemek Pajcz

Dodaj swój komentarz

Imię:
Twój email:
Twoja strona:
Temat:
Komentarz:
Weryfikacja tekstu:
	Wyślij Podgląd

yvComment v.1.24.0