2009.12.08 - Muzeum gospodarki mięsnej w Sielinku

W maju 2005 roku Muzeum Narodowe Rolnictwa w Szreniawie wzbogaciło się o kolejny, zamiejscowy oddział – Muzeum Gospodarki Mięsnej, położony w Sielinku niedaleko Opalenicy.

Na rozległym, dobrze zagospodarowanym terenie Ośrodka Doradztwa Rolniczego w Sielinku, w nowoczesnych pomieszczeniach znalazło siedzibę właśnie takie, trochę dziwne, jedyne w Polsce ( i trzecie na świecie!) muzeum.

Ośrodek znany był dotąd z pokazów podczas poznańskich targów Polagra, stąd ring, na którym prawdopodobnie boksują się konie, rzadziej rogate, stadion, na którym konkurencje biegowe rozgrywają wszelkie kopytne, wigwam, z którego Indianie doglądają bizonów.

Ale przestańmy żartować i poznajmy wreszcie niechlubną bohaterkę Muzeum, której popiersie znajduje się jeszcze przed wejściem głównym.

Zastanawiam się czy Was zniechęcić, co mógłbym zrobić bez trudu, czy też najpierw zainteresować, by powalić na końcu? Wybieram to drugie rozwiązanie i niekoniecznie od razu przejdziecie na wegetarianizm, a ciekawostki mogą Was wciągnąć.

Zaczyna się barwnie, bardzo muzealanie, sztandary, skrzynie i dokumenty cechowe bogato przedstawiają działalność organizacji branżowych.

Mijam to, o czym opowiem na końcu i przedstawię Wam Agatę…To polska kuchenka mikrofalowa z 1965 roku!! Co prawda prototyp, ale czy ktoś o nim słyszał?

Jeszcze dalej prawdziwe rarytasy-wagi sklepowe. Zachwyt wzbudzają dwie z nich, ozdobione w stylu secesyjnym. Pierwsza była zalegalizowana już w 1913, druga w 1920 roku. Postawione są na oryginalnych, wykładanych pięknymi kaflami ladach ze sklepów mięsnych z tego samego okresu.

Na koniec to, co może skłonić do przejścia na wegetarianizm. To wszystko znajduje się tuż za sztandarami i ciągnie się aż do wspomnianych secesyjnych wag. No ale mięsko ważymy przecież na końcu, prawda? Najpierw zwierza trzeba umyć, myjnia zbliżona do tej na BP czy innej stacji paliwowej pomimo upływu czasu i innej materii do mycia. Czyżby stamtąd czerpano inspiracje…?

Potem, z tak pięknie wykąpanym zwierzem dzieją się rzeczy, o których udajemy, że nie wiemy wcinając schabowego, a dalej tak jak ziarno oddziela się od plew, tak skórkę oddziela się od tłuszczu.

Rodzynka zostawiłem na koniec, tylko się nie…wywróćcie

Pomimo wszystko wpadnijcie do Muzeum. Część, dla powiedzmy- branżystów, można pominąć, ale krajoznawca lubi przecież takie smaczki jak…muzeum gospodarki mięsnej.

Dla tych którzy dobrnęli tak daleko na koniec trochę tego, co zwykle bywa na początku-trochę historii. Przygotowania do otwarcia Muzeum sięgają połowy lat siedemdziesiątych. Inicjatorem był prof. Wincenty Pezacki, który gromadził eksponaty. Eksponaty trafiały z państwowych przedsiębiorstw gospodarki mięsnej i chłodniczej, ofiarowały je też osoby związane z branżą, indywidualni rzemieślnicy i ich potomkowie, uczelnie, szkoły, organizacje rzeźnicko-wędliniarskie. Wśród eksponatów są też depozyty z innych muzeów oraz Uniwersytetu Jagiellońskiego. Ekspozycja ukazuje historię rzemiosła rzeźnickiego i przemysłu mięsnego od połowy XVII wieku do lat 60. XX w. Prezentacja maszyny i urządzeń przetwórcze uwzględnienia postęp technologiczny. W Muzeum zgromadzono znaczącą kolekcję narzędzi i urządzeń rozdrabniających, nie bójcie się … już bez śladów krwi, jak: noże, w tym noże krzywkowe, piły, topory, wilki i kutry (cokolwiek to znaczy) oraz urządzeń dozujących – nadziewarek. Są też krajalnice do wyrobów gotowych.

Bilety po 2 złote, ulgowe po…złotówce. A co, mają Wam jeszcze dopłacać, bo nie chce Wam się z domu ruszyć?

Przemek Pajcz
\n Adres poczty elektronicznej jest chroniony przed robotami spamującymi. W przeglądarce musi być włączona obsługa JavaScript, żeby go zobaczyć.